Serwis Edukacyjny
Nauczycieli I-LO

w Tarnowie
obrazek

Materiały dla uczniów liceum

  Wyjście       Spis treści       Wstecz       Dalej  

Autor artykułu: mgr Jerzy Wałaszek

©2026 mgr Jerzy Wałaszek

W naszym serwisie jest nowszy artykuł o obliczaniu pierwiastków funkcji: "Metody numeryczne".

Metoda Newtona

SPIS TREŚCI
Podrozdziały

Algorytm

Mamy daną funkcję \(f(x)\), jeden punkty startowy \(x_0\) i przedział \({[a,b]}\) poszukiwań pierwiastka, do którego należy punkt \(x_0\). W przedziale poszukiwań pierwiastka funkcja musi spełniać następujące warunki:

Gdy funkcja \(f(x)\) spełnia podane warunki, to w przedziale \({[a,b]}\) istnieje pierwiastek i możemy go wyszukać metodą Newtona. Jeśli we wzorze metody siecznych:

\[
x_i=x_{i-1}-f(x_{i-1})\cdot\dfrac{x_{i-1}-x_{i-2}}{f(x_{i-1})-f(x_{i-2})}
\]

punkty \(x_{i-1}\) i \(x_{i-2}\) zaczną się do siebie zbliżać dążąc w granicy do równości, to ułamek tam występujący przejdzie w odwrotność pochodnej funkcji \(f(x)\) w punkcie \(x_{i-1}\):

\[
\begin{array}{l}
x_i = x_{i-1} - f(x_{i-1}) \cdot \lim_\limits{x_2 \to x_1} \left( \dfrac{x_{i-1} - x_{i-2}}{f(x_{i-1}) - f(x_{i-2})} \right) \\
x_i = x_{i-1} - f(x_{i-1}) \cdot \dfrac{1}{f'(x_{i-1})} \\
x_i = x_{i-1} - \dfrac{f(x_{i-1})}{f'(x_{i-1})}
\end{array}
\]

Sieczna w granicy stanie się styczną. Otrzymany wzór nosi nazwę wzoru Newtona. Pozwala on wyliczyć punkt przecięcia stycznej do wykresu funkcji w punkcie \(x_{i-1}\) z osią OX. Do wyznaczenia kolejnego przybliżenia pierwiastka \(x_i\) potrzebujemy tylko jednego punktu, który został wyznaczony w poprzednim obiegu - w metodzie siecznych potrzebne były dwa punkty.

Zaletą metody Newtona jest bardzo szybka zbieżność. Wadą – we wzorze występuje pochodna, której obliczenie może być trudne dla niektórych funkcji. Jednakże metodę Newtona najczęściej stosuje się do wielomianów, których pochodne są bardzo proste i liczy się je algorytmicznie.

Zasada metody Newtona jest następująca:

Obliczenia rozpoczynamy od punktu \(x_0\) leżącego dostatecznie blisko poszukiwanego pierwiastka funkcji. W przedziale pomiędzy punktem \(x_0\) a docelowym pierwiastkiem funkcja musi posiadać niezerową pierwszą pochodną. Pożądane jest również, aby w punkcie \(x_0\) druga pochodna miała ten sam znak, co funkcja \(f(x)\). W przeciwnym razie metoda Newtona zamiast zbliżać się do punktu pierwiastka ucieknie od niego.

Obliczamy nowy punkt \(x_0\) zgodnie ze wzorem i sprawdzamy, czy wartość funkcji w tym punkcie jest dostatecznie bliska \(0\). Jeśli tak, kończymy. W przeciwnym razie wyznaczony kolejny punkt \(x_0\) wykorzystując ostatnio wyliczony. Działania te prowadzimy dotąd, aż zbliżymy się dostatecznie do pierwiastka funkcji – różnica pomiędzy dwoma kolejno wyznaczonymi pierwiastkami będzie dostatecznie mała.

Ponieważ metoda Newtona może być rozbieżna przy źle wybranym punkcie startowym, będziemy zliczali obiegi - jeśli rozwiązanie nie pojawi się po wykonaniu zadanej ich liczby, przerwiemy obliczenia.

Przykład:

Znanym przykładem zastosowania metody Newtona jest rekurencyjne wyliczanie pierwiastka kwadratowego z danej liczby \(p\). Wartość pierwiastka jest miejscem zerowym funkcji:

\[
f(x)=x^2-p
\]

Pochodna tej funkcji jest bardzo prosta i wyraża się wzorem:

\[
f'(x)=2x
\]

Przyjmijmy za punkt startowy pewną liczbę x0. Wtedy pierwsze przybliżenie otrzymamy wg wzoru:

\[
\begin{array}{l}
x_1 = x_0 - \dfrac{f(x_0)}{f'(x_0)} \\
x_1 = x_0 - \dfrac{x_0^2 - p}{2x_0} \\
x_1 = \dfrac{x_0 \cdot 2x_0}{2x_0} - \dfrac{2x_0^2 - p}{2x_0} \\
x_1 = \dfrac{2x_0^2 - x_0^2 + p}{2x_0} \\
x_1 = \dfrac{x_0^2 + p}{2x_0} \\
x_1 = \dfrac{1}{2} \cdot \left( x_0 + \dfrac{p}{x_0} \right)
\end{array}
\]

Kolejne przybliżenie otrzymamy podstawiając we wzorze za \(x_0\) obliczone \(x_1\). Wg tej metody postępujemy dotąd, aż różnica dwóch ostatnich przybliżeń będzie mniejsza od pożądanej dokładności wyznaczenia pierwiastka. Dla przykładu wyznaczmy tą metodą pierwiastek z liczby \(5\) z dokładnością do \({0{,}01}\). Za punkt początkowy przyjmijmy \(5\).

\[
\begin{array}{l}
\sqrt{5} = ? \\
x_0 = 5 \\
x_1 = \dfrac{1}{2} \cdot \left( 5 + \dfrac{5}{5} \right) = \dfrac{1}{2} \cdot 6 = 3; \qquad x_0 - x_1 = 5 - 3 = 2 > \dfrac{1}{100} \\
x_2 = \dfrac{1}{2} \cdot \left( 3 + \dfrac{5}{3} \right) = \dfrac{1}{2} \cdot \dfrac{14}{3} = \dfrac{7}{3}; \qquad x_1 - x_2 = 3 - \dfrac{7}{3} = \dfrac{2}{3} > \dfrac{1}{100} \\
x_3 = \dfrac{1}{2} \cdot \left( \dfrac{7}{3} + \dfrac{3 \cdot 5}{7} \right) = \dfrac{1}{2} \cdot \left( \dfrac{7}{3} + \dfrac{15}{7} \right) = \dfrac{1}{2} \cdot \left( \dfrac{49}{21} + \dfrac{45}{21} \right) = \dfrac{1}{2} \cdot \dfrac{94}{21} = \dfrac{47}{21}; \qquad x_2 - x_3 = \dfrac{7}{3} - \dfrac{47}{21} = \dfrac{49}{21} - \dfrac{47}{21} = \dfrac{2}{21} > \dfrac{1}{100} \\
x_4 = \dfrac{1}{2} \cdot \left( \dfrac{47}{21} + \dfrac{21 \cdot 5}{47} \right) = \dfrac{2207}{987}; \qquad x_3 - x_4 = \dfrac{47}{21} - \dfrac{2207}{987} = \dfrac{2}{987} < \dfrac{1}{100} \\
\sqrt{5} \approx \dfrac{2207}{987} \approx 2,236068895
\end{array}
\]

Sprawdźmy: \({2{,}236068895^2 = 5{,}000004103}\). Przybliżenie jest zatem bardzo dobre!


do podrozdziału  do strony 

Opis algorytmu

Specyfikacja problemu

Dane wejściowe

\(f(x)\)

 
–

 
funkcja, której pierwiastek liczymy.
Musi być ciągła i określona w przedziale
poszukiwań pierwiastka.
\(fp(x)\)

 
–

 
pierwsza pochodna funkcji \(f(x)\).
W przedziale poszukiwań pierwiastka
nie może przyjmować wartości \(0\).
\(x_0\)

 
–

 
punkt startowy, od którego
rozpoczynamy obliczenia pierwiastka
funkcji \(f(x)\). \({x_0\in\mathbb{R}}\).

Dane wyjściowe

\(x_0\) – pierwiastek funkcji \(f(x)\)

Zmienne pomocnicze i funkcje

\(i\)

 
–

 
licznik obiegów pętli. Obiegi są
zliczane wstecz od wartości
\(i = 64\); \({i\in\mathbb{Z}}\).
\(x_1\)
 
–
 
poprzednie przybliżenie pierwiastka
funkcji \(f(x)\); \({x_1\in\mathbb{R}}\).
\(f_0\) – wartość funkcji w punkcie \(x_0\); \({f_0\in\mathbb{R}}\).
\(f_1\)
 
–
 
wartości pierwszej pochodnej
funkcji punkcie \(x_0\); \({f_1\in\mathbb{R}}\).
\(\varepsilon_0\)
 
–
 
określa dokładność porównania
z zerem; \(\varepsilon_0 = 0{,}0000000001\)
\(\varepsilon_x\)
 
–
 
określa dokładność wyznaczania
pierwiastka \(x_0\); \(\varepsilon_x = 0{,}0000000001\)

Lista kroków

  K01: Czytaj \(x_0\)
  K02: \(x_1\leftarrow x_0 - 1\); \({f_0\leftarrow f(x_0)}\);
\(i\leftarrow 64\)
  K03: Dopóki \((i > 0)\wedge (|x_1 - x_0| > \varepsilon_x)\wedge (|f_0| > \varepsilon_0)\):
wykonuj kroki
K04...K07
K04:     \(f_1\leftarrow fp(x_0)\)
K05:     Jeśli \(|f_1| < \varepsilon_0\),
    to pisz "Zły punkt startowy"
    i zakończ
K06:     \(x_1\leftarrow x_0;\;x_0\leftarrow x_0-\dfrac{f_0}{f_1};\;f_0\leftarrow f(x_0)\)
K07:     \(i\leftarrow i - 1\)
  K08: Jeśli \(i = 0\),
to pisz "Przekroczony limit obiegów"
i  zakończ
  K09: Pisz \(x_0\)
i zakończ

Schemat blokowy

obrazek

Algorytm wyznaczania pierwiastka funkcji metodą Newtona rozpoczyna się od odczytu punktu startowego \(x_0\). W następnym kroku ustalamy wartość punktu \(x_1\) – będzie on przechowywał poprzednie przybliżenie pierwiastka. Jednakże na początku "poprzednie" przybliżenie jeszcze nie zostało policzone, zatem zmiennej \(x_1\) nadajemy taką wartość, aby wykonała się pętla wyliczająca pierwiastek funkcji. Dodatkowo do zmiennej \(f_0\) wpisujemy wartość funkcji w punkcie \(x_0\) oraz ustalamy maksymalną liczbę obiegów pętli na \(64\) w zmiennej \(i\).

Rozpoczynamy pętlę wyliczającą kolejne przybliżenia pierwiastka. Pętla jest przerywana w następujących przypadkach:

  1. Licznik \(i\) osiągnął \(0\). Oznacza to, iż algorytm nie wyznaczył pierwiastka w zadanej liczbie obiegów. Ponieważ metoda Newtona jest bardzo szybko zbieżna, to sytuacja taka może wystąpić tylko wtedy, gdy pomiędzy punktem startowym, a pierwiastkiem pierwsza pochodna zeruje się (styczna staje się równoległa do osi OX). W tej sytuacji algorytm wypisuje odpowiedni komunikat i kończy pracę.
  2. Kolejne dwa przybliżenia różnią się o mniej niż \(\varepsilon_x\). Kończymy algorytm wypisując wyznaczone w poprzednim obiegi \(x_0\).
  3. Jeśli wyznaczona w poprzednim obiegu wartość funkcji w punkcie \(x_0\) jest równa zero z dokładnością do \(\varepsilon_0\). Kończymy algorytm wypisując \(x_0\).

Jeśli nie zajdzie żadna z opisanych powyżej trzech sytuacji, Wyznaczamy wartość pierwszej pochodnej w punkcie xo i umieszczamy wynik w zmiennej \(f_1\). Następnie sprawdzamy, czy wyliczona pochodna jest równa zero. Jeśli tak, musimy zakończyć algorytm z odpowiednim komunikatem, ponieważ we wzorze na przybliżony pierwiastek \(f_1\) występuje w mianowniku ułamka. Sytuacja taka może pojawić się przy źle dobranym punkcie startowym \(x_0\).

Przesuwamy \(x_0\) do \(x_1\) zapamiętując w ten sposób poprzednio wyznaczony pierwiastek przybliżony funkcji. Obliczamy nowe przybliżenie pierwiastka i umieszczamy wynik w zmiennej \(x_0\). Wyznaczamy wartość funkcji w punkcie \(x_0\) i umieszczamy wynik w zmiennej \(f_0\). Na końcu pętli zmniejszamy licznik i wykonujemy kolejny obieg.


do podrozdziału  do strony 

Programy

Programy wyznaczają miejsce zerowe funkcji:

\[
f(x)=x^3\cdot\left(x+\sin(x^2-1)-1\right)-1
\]

Pierwiastków należy poszukiwać w przedziałach \({[-1;0]}\) i \({[1;2]}\).

C++
// Program znajduje miejsce
// zerowe funkcji f(x)
// za pomocą algorytmu Newtona
// ---------------------------
//   (C)2006 mgr J.Wałaszek

#include <iostream>
#include <iomanip>
#include <cmath>
#include <cstdlib>

using namespace std;

// dokładność porównania z zerem
const double EPS0 = 0.0000000001;
// dokładność wyznaczenia pierwiastka
const double EPSX = 0.0000000001;

// Funkcja, której miejsce
// zerowe obliczamy
// f(x) = x^3*(x+sin(x^2-1)-1)-1
// <-1,0> i <1,2>
//------------------------------
double f(double x)
{
  return x * x * x * (x + sin(x *
         x - 1) - 1) - 1;
}

// Oblicza pochodną funkcji f(x)
// -----------------------------
double fp(double x)
{
  return x * x * (2 * x * x *
         cos(x * x - 1) + 3 *
         sin(x * x - 1) + 4 *
         x - 3);
}

//---------------
// Program główny
//---------------

int main()
{
  double x0,x1,f0,f1;
  int    i;

  cout << setprecision(8)
       << fixed
      << "Obliczanie pierwiastka funkcji\n"
         "        Metoda Newtona\n"
         "f(x) = x^3*(x+sin(x^2-1)-1)-1\n"
         "-----------------------------\n"
         " (C)2006 mgr Jerzy Walaszek\n\n"
         "Podaj punkt startowy x0 = ";
  cin >> x0;
  cout << "\nWYNIK:\n\n";
  x1 = x0 - 1;
  f0 = f(x0);
  i = 64;
  while (i && (fabs(x1 - x0) > EPSX) &&
        (fabs(f0) > EPS0))
  {
    f1 = fp(x0);
    if(fabs(f1) < EPS0)
    {
      cout << "Zly punkt startowy\n";
      i = 0;
      break;
    }
    x1 = x0;
    x0 = x0 - f0 / f1;
    f0 = f(x0);
    if(!(--i))
      cout << "Przekroczony limit obiegow\n";
  }
  if(i)
    cout << "x0 = "
         << setw(15) << x0 << endl;
  cout << "\n";
  system("pause");
  return 0;
}
Pascal
// Program znajduje miejsce
// zerowe funkcji f(x)
// za pomocą algorytmu Newtona
// ---------------------------
//   (C)2006 mgr J.Wałaszek

program mzf1;

uses math;

const
  // dokładność porównania z zerem
  EPS0 = 0.0000000001;
  // dokładność wyznaczenia pierwiastka
  EPSX = 0.0000000001;

// Funkcja, której miejsce
// zerowe obliczamy
// f(x) = x^3*(x+sin(x^2-1)-1)-1
// <-1,0> i <1,2>
//------------------------------
function f(x : real) : double;
begin
  Result := x * x * x *
           (x + sin(x * x - 1)
           - 1) - 1;
end;

// Oblicza pochodną funkcji f(x)
//------------------------------
function fp(x : real) : double;
begin
  Result := x * x * (2 * x * x *
            cos(x * x - 1) + 3 *
            sin(x * x - 1) + 4 *
            x - 3)
end;

//---------------
// Program główny
//---------------

var
  x0,x1,f0,f1 : double;
  i           : integer;

begin
  writeln('Obliczanie pierwiastka funkcji');
  writeln('        Metoda Newtona');
  writeln('f(x) = x^3*(x+sin(x^2-1)-1)-1');
  writeln('-----------------------------');
  writeln(' (C)2006 mgr Jerzy Walaszek');
  writeln;
  write('Podaj punkt startowy x0 = ');
  readln(x0);
  writeln;
  writeln('WYNIK:');
  writeln;
  x1 := x0 - 1;
  f0 := f(x0);
  i  := 64;
  while (i > 0) and
        (abs(x1 - x0) > EPSX) and
        (abs(f0) > EPS0) do
  begin
    f1 := fp(x0);
    if abs(f1) < EPS0 then
    begin
      writeln('Zly punkt startowy');
      i := 0;
      break;
    end;
    x1 := x0;
    x0 := x0 - f0 / f1;
    f0 := f(x0);
    dec(i);
    if i = 0 then
      writeln('Przekroczony limit obiegow');
  end;
  if i > 0 then
    writeln('x0 = ',x0:15:8);
  writeln;
  writeln('Nacisnij Enter...');
  readln;
end.
Basic
' Program znajduje miejsce
' zerowe funkcji f(x)
' za pomocą algorytmu Newtona
' ---------------------------
'   (C)2006 mgr J.Wałaszek

Declare Function f(x As Double) As Double
Declare Function fp(x As Double) As Double

' Dokładność porównania z zerem
Const EPS0 As Double = 0.0000000001
' Dokładność wyznaczenia pierwiastka
Const EPSX As Double = 0.0000000001

'---------------
' Program główny
'---------------

Dim As double x0, x1, f0, f1
Dim i As Integer

Print "Obliczanie pierwiastka funkcji"
Print "        Metoda Newtona"
Print "f(x) = x^3*(x+sin(x^2-1)-1)-1"
Print "-----------------------------"
Print " (C)2006 mgr Jerzy Walaszek"
Print
Input "Podaj punkt startowy x0 = ", x0
Print
print "WYNIK:"
Print

x1 = x0 - 1
f0 = f(x0)
i  = 64

While (i > 0) And _
      (Abs(x1 - x0) > EPSX) And _
      (Abs(f0) > EPS0)
  f1 = fp(x0)
  If Abs(f1) < EPS0 Then
    Print "Zly punkt startowy"
    i = 0
    Exit While
  End If
  x1 = x0
  x0 = x0 - f0 / f1
  f0 = f(x0)
  i -= 1
  If i = 0 Then _
    Print "Przekroczony limit obiegow"
Wend

If i > 0 Then _
  Print Using "x0 = ######.########"; x0

Print
Print "Nacisnij Enter..."
Sleep
End

' Funkcja, której miejsce
' zerowe obliczamy
' f(x) = x^3*(x+sin(x^2-1)-1)-1
' <-1,0> i <1,2>
'------------------------------
Function f(x As Double) As Double
  Return x * x * x * _
        (x + Sin(x * x - 1) - 1) - 1
End Function

' Oblicza pochodną funkcji f(x)
'------------------------------
Function fp(x As Double) As Double
  Return x * x * (2 * x * x * _
         Cos(x * x - 1) + 3 * _
         Sin(x * x - 1) + 4 * x - 3)
End Function
Python (dodatek)
# Program znajduje miejsce
# zerowe funkcji f(x)
# za pomocą algorytmu Newtona
# ---------------------------
#   (C)2006 mgr J.Wałaszek

import math

# Funkcja, której miejsce
# zerowe obliczamy
# f(x) = x^3*(x+sin(x^2-1)-1)-1
# <-1,0> i <1,2>
#------------------------------
def f(x):
    return x * x * x * \
           (x + math.sin(x * \
           x - 1) - 1) - 1

# Oblicza pochodną funkcji f(x)
#------------------------------
def fp(x):
    return x * x * (2 * x * x * \
           math.cos(x * x - 1) + 3 * \
           math.sin(x * x - 1) + \
           4 * x - 3)

# Dokładność porównania z zerem
EPS0 = 0.0000000001
# Dokładność wyznaczenia pierwiastka
EPSX = 0.0000000001

#---------------
# Program główny
#---------------

print("Obliczanie pierwiastka funkcji")
print("        Metodą Newtona")
print("f(x) = x^3*(x+sin(x^2-1)-1)-1")
print("-----------------------------")
print(" (C)2026 mgr Jerzy Wałaszek")
print()
x0 = float(input("Podaj punkt startowy x0 = "))
print()
print("WYNIK:")
print()

x1, f0, i = x0 - 1, f(x0), 64

while (i > 0) and \
      (abs(x1 - x0) > EPSX) and \
      (abs(f0) > EPS0):
    f1 = fp(x0)
    if abs(f1) < EPS0:
        print("Zły punkt startowy")
        i = 0
        break
    x1 = x0
    x0 = x0 - f0 / f1
    f0 = f(x0)
    i -= 1
    if not i:
        print("Przekroczony limit obiegów")
if i > 0:
    print("x0 = %15.8f" % x0)
print()
input("Naciśnij Enter...")
Wynik:
Obliczanie pierwiastka funkcji
        Metodą Newtona
f(x) = x^3*(x+sin(x^2-1)-1)-1
-----------------------------
 (C)2026 mgr Jerzy Wałaszek

Podaj punkt startowy x0 = 1

WYNIK:

x0 =      1.18983299

Naciśnij Enter...
JavaScript
<html>
  <head>
  </head>
  <body>
<div style="overflow-x: auto; overflow-y: hidden;"
     align="center">
  <table
  border="0"
  cellpadding="4"
  style="border-collapse:
         collapse">
    <tr>
      <td nowrap>
        <form
        name="frmbincode"
        style="text-align: center;
               background-color:
               #E7E7DA">
          <big><b>Obliczanie<br>
          pierwiastka funkcji<br>
          Metodą Newtona
          </b></big><br>
          <br>
          f(x) = x<sup>3</sup>(x +
          sin(x<sup>2 </sup>– 
          1) - 1) - 1<br>
          <br>
          &nbsp;&nbsp;
          (C)2026
          mgr Jerzy Wałaszek
          I LO w Tarnowie
          &nbsp;&nbsp;
          <hr>
          Wpisz do pola edycyjnego
          punkt startowy:<br>
          <br>
          x<sub>0</sub> = 
          <input
          type="text"
          name="inp_x0"
          size="16"
          value="1"
          style="text-align:
          right">
          <hr>
          <input
          type="button"
          value="Oblicz"
          name="B1"
          onclick="main()">
          <hr>
          <b>Wynik:</b>
          <div id="out">.</div>
        </form>
      </td>
    </tr>
  </table>
</div>

<script language=javascript>

// Program znajduje
// miejsce zerowe funkcji f(x)
// za pomocą algorytmu Newtona
// ---------------------------
//   (C)2006 mgr J.Wałaszek

// dokładność porównania
// z zerem
var EPS0 = 0.0000000001;
// dokładność wyznaczenia
// pierwiastka
var EPSX = 0.0000000001;

// Funkcja, której miejsce
// zerowe obliczamy
// f(x) = x^3*(x+sin(x^2-1)-1)-1
// <-1,0> i <1,2>
function f(x)
{
  return x*x*x*
         (x+Math.sin(x*x-1)-
         1)- 1
}

// Oblicza pochodną
// funkcji f(x)
function fp(x)
{
  return x*x*(2*x*x*
         Math.cos(x*x-1)+3*
         Math.sin(x*x-1)+4*x-3)
}

//---------------
// Program główny
//---------------

function main()
{

  var x0,x1,f0,f1,i,t

  x0 = parseFloat(document
                  .frmbincode
                  .inp_x0.value)
  if(isNaN(x0))
    t = "<font color=red><b>" +
        "Błędne dane wejściowe" +
        "</b></font>"
  else
  {
    x1 = x0 - 1
    f0 = f(x0)
    i = 64
    while (i && (Math.abs(x1-x0) >
          EPSX) && (Math.abs(f0) >
          EPS0))
    {
      f1 = fp(x0)
      if(Math.abs(f1) < EPS0)
      {
        t = "<font color=red><b>" +
            "Zly punkt startowy" +
            "</b></font>"
        i = 0
        break
      }
      x1 = x0
      x0 = x0 - f0 / f1
      f0 = f(x0)
      if(!(--i))
        t = "<font color=red><b>" +
            "Przekroczony limit " +
            "obiegów</b></font>"
    }
    if(i)
      t = "x<sub>0</sub> = " + x0
  }
  document.getElementById("out")
  .innerHTML = t
}

</script>
  </body>
</html>

Tutaj możesz przetestować działanie prezentowanego skryptu. Przykładowa funkcja posiada pierwiastki w przedziałach \({[-1;0]}\) i \({[1;2]}\).

Obliczanie
pierwiastka funkcji
Metodą Newtona


f(x) = x3(x + sin(x2 – 1) - 1) - 1

   (C)2026 mgr Jerzy Wałaszek I LO w Tarnowie   
Wpisz do pola edycyjnego punkt startowy:

x0 =

Wynik:
.

do podrozdziału  do strony 

Zespół Przedmiotowy
Chemii-Fizyki-Informatyki

w I Liceum Ogólnokształcącym
im. Kazimierza Brodzińskiego
w Tarnowie
ul. Piłsudskiego 4
©2026 mgr Jerzy Wałaszek

Materiały tylko do użytku dydaktycznego. Ich kopiowanie i powielanie jest dozwolone pod warunkiem podania źródła oraz niepobierania za to pieniędzy.
Pytania proszę przesyłać na adres email: i-lo@eduinf.waw.pl
Serwis wykorzystuje pliki cookies. Jeśli nie chcesz ich otrzymywać, zablokuj je w swojej przeglądarce.
Informacje dodatkowe.