Tie ĉi ne kuŝas historio de la lingvo Esperanto, nek rakonto pri la movado esperantista.

La celo estis ja skizo pri la vivo kaj la penso de Ludoviko Zamenhof. La zorgo ne estis, ĉu ĝi plaĉos al unu aŭ alia; nur, ĉu sufiĉe fidele kaj ame ĝi sekvos la ĝustan veron.

Animo plej granda, genio plej pura ŝuldas formon al la ĉirkaŭa mondo. Tial, per deveno kaj naskiĝa lando necesis ja komenci. Kion ŝuldas ni al memoro de la mortinto, ĉiam viva per inspiro, tion kare ni konservas ĉiuj en la koro, kiel lumon.

E. P.
Ĝenevo, julio, 1920.