Popoldiroj.

Ĉiu "tial" havas sian "kial."
Popolo diras –  Dio diras.
Kia patrino, tia filino.
Kiu vivos, tiu vidos.
Se infano ne krias, patrino ne scias.
Pelu muŝon tra l' fenestro, ĝi venos tra l' pordo.
En sia urbeto neniu estas profeto.
Kiu iras trankvile, iras facile.
Post la faro venas saĝo.
Kiu ne salutas per ĉapo, salutos per kapo.
Ne diru "hop" antaŭ salto.
Antaŭe intencu kaj poste komencu.
Ne tiel terura estas la diablo, kiel oni lin pentras.
Kia la festo, tia la vesto.
Restu tajloro ĉe via laboro.

Kanto de studentoj.

     Ĝoju, ĝoju ni, kolegoj,
     Dum ni junaj estas!
Post plezura estanteco,
Post malgaja maljuneco –
     Sole tero restas.

* * *

     Vivo estas tre mallonga,
     Kuras ne tenate,
Kaj subite morto venos,
Kaj rapide ĉiun prenos,
     Ĉiun senkompate.

* * *

     Kie niaj antaŭuloj
     En la mondo sidas?
Iru al la superuloj,
Serĉu ilin ĉe l' subuloj–
     Kiu ilin vidas?

* * *

       Vivu la akademio
     Kaj la profesoroj!
Vivu longe kaj en sano
Ĉiu akademiano,
     Vivu sen doloroj!

* * *

     Vivu, floru nia regno
     Kaj regnestro nia!
Kaj amikoj mecenataj,
Protegantoj estimataj
     De l' akademio.

* * *

     Vivu ĉiuj la knabinoj
     Belaj kaj hontemaj!
Vivu ankaŭ la virinoj,
Amikinoj kaj mastrinoj,
     Bonaj, laboremaj.

* * *

     Mortu, mortu, malgajeco!
     Mortu la doloro!
Mortu ĉiu intriganto
Kaj malamon konservanto
     Longe en la koro!

Hemza.

El Heine'.

Al brusto, al mia – ha, ĝi min doloras –
     Almetu maneton, amata knabino!
Vi aŭdas, ke tie meblisto laboras?
     Li por mi la ĉerkon konstruas sen fino!

* * *

Ha, kiel li frapas en mi en la koro!
     La vivo forkuras, ne estas jam por mi ...
Rapidu, rapidu kun via laboro,
     Ke povu mi foj' je eterne ekdormi.

K.D.